Wednesday, May 2, 2012

අයියා

එකමත් එක රටක අයියා කෙනෙක් හිටියා.එයාට තිබුනා කළු පාට ලොකු හොන්ඩා බයික් එකක්.එයා එයාගෙ නංගිලා දෙන්නව ඒකෙ නග්ගගෙන ඇවිත් ගාල්ලෙ ටෙක්නිකල් කොලේජ් එකේ මැද ගේට්‍ටුව ඉස්සරහ, ෆෙරෝස් ගෙ ගෙදර ලඟින් බස්සනවා හැමදාම උදේට.ඒ අයියා නිතර හිනාවෙනවා.එතකොට වල ගැහෙන කම්මුල් එයාට තිබුනේ.මාව ඉස්කෝලෙ එක්කන් එන්න ඒ වගේ අයියා කෙනෙක් නොහිටීම ගැන මම නිතර දුක් වුනා.මම විතරක් නෙමේ,,ෆෙරෝස් ගෙ ගෙදර ඉස්සරහින් ඉස්කෝලෙ ගිය අය්යලා නැති හැම නංගිම දුක් වුනා.මටත් ඕනෑ වුනා ඒ වගේ අයියා කෙනෙක්.ඒ නිසා ඒ අයියාව මගේ හිතේ හරි තදට මතක හිටියා.
කාලයක් ගත වෙද්දි ඒ අයියා කැඩෙට් නිළධාරියෙක් විදියට යුධ හමුදාවට බැඳුනා.අපි නිතරම එයාගෙ නංගිල දෙන්න ගෙන් අයියගෙ විස්තර ඇහුවා.ඒ විස්තර වරෙක රසවත්.තවත් වරෙක බියජනක තවත් වරෙක ත්‍රාසජනක වුනා.ඊට පස්සෙ තමා අපි කවදාවත් අහන්න අකමැති විස්තරේ අහන්න ලැබුනේ.ඒ විස්තරය අහලා හෙටට අවුරුදු ගණනාවක් පිරෙනවා.ඒ වෙනුවෙන් වැකුණගොඩ ගෙදර පිංකමක් තියනවා කියලා අද පත්තරේ තිබ්බා.

(ශ්‍රීමාලිකා කුලවර්ධන, නදීකා කුලවර්ධන කියන නංගිලා දෙන්නා තමා එදා මේ අයියගෙ බයික් එකේ නැගලා ආවේ!)

5 comments:

  1. Najith.. you were a great great friend....never forget...wish to be in a same family one another day ...even in next birth .....missing you so much..

    ReplyDelete
  2. I too miss him, may he rest in peace

    ReplyDelete
  3. UR are my grate friend bro. u and me same class more years. i miss u Kule.

    ReplyDelete
  4. still memories remain in my mind...he is still alive in my mind too.. i know he is not with us.. but when i heard his name can recall sweet memory he gave to us....I will not say miss you .bcos.you are in our hearts & memories Kule....

    ReplyDelete

 
;